Bah.

Openbare ruimtes zijn op allerlei mogelijke manieren vervelend: het feit dat iedereen het kan zien wanneer je een iets te grote hap van je eten neemt en bijna stikt terwijl je iets probeert te zeggen tegen je vrienden, het feit dat er vrijwel altijd een stelletje recht voor je neus elkaars stembanden probeert te raken met hun tongen, het feit dat de kans groot is dat er geen internet is en je dus niet kunt doen alsof je niet vriendloos bent, maken dat openbare ruimtes verschrikkelijk zijn om je in te bewegen. Er is één deel van de openbare ruimte die het in het wel heel bont maakt wanneer het gaat om monsterlijkheid: het openbaar toilet.
Er zijn drie manieren om het openbaar toilet te benaderen:
1. Hurken. Dit is voor de atleten onder ons, want hurken op zich is niet zo lastig, maar wel wanneer je de taak van het urineren ook nog eens op je neemt. Je wilt namelijk wel dat alles ook echt in de pot terecht komt (al kun je zien dat je voorgangers zich niet aan die ongeschreven regel hebben gehouden).
2. Het versieren van de wc-pot met toiletpapier. Je drapeert de witte slierten sierlijk over de pot en kijkt tevreden naar je papiercollage. Vervolgens ga je erop zitten. Het nadeel is dat deze klus tijd kost en dat je je kunstwerk door de pot moet spoelen.
3. Hardcore met je blote billen op de wc-bril gaan zitten. Je bent stoer, onbevreesd hopelijk resistent tegen alle bacteriën die zich nu aan je kont hechten. Na de daad sta je op en merk je dat je benen nat zijn van een onbekende vloeistof. Bah.

Openbare toiletten zijn een nachtmerrie waar je gillend uit wegrent. Je wast snel je handen, maar niets kan dat walgelijke gevoel wegspoelen. Behalve een heerlijke douche en een pas schoongemaakte wc. Bij jou thuis en nergens anders.