Tweet dit even

Het is de laatste tijd een rage om je hele leven in 140 tekens op het internet te kwakken en volop mee te genieten van de korte belevenissen van anderen. Beroemdheden bijvoorbeeld zijn erg bedreven in het tikken van een kort bericht, om de hele wereld te vertellen dat ze net op de wc een grote drol gedraaid hebben. Het zal niet lang meer duren, of we zullen onszelf vierentwintig uur per dag met een homevideo camera volgen om dat vervolgens live op youtube te broadcasten, zoals dat heet.
De gevolgen zijn al bijna niet meer te overzien. Mensen schijnen zoveel van zichzelf (letterlijk of figuurlijk) bloot te geven op internet, dat de overheid het niet meer aan kon zien en een tijdje geleden een reclamecampagne is gestart om mensen erop de attenderen dat, wanneer je iets op internet zet, de hele wereld je kan zien. Dat idee is blijkbaar bij sommige mensen nog niet doorgedrongen.
Zelfs deze column is een voorbeeld van overtollige informatie uit een veel te saai leven, dat opgeklopt is tot een schuimige en enigszins leesbare tekst, waar sommige mensen wel van lijken te genieten. Is het omdat het leuk is om in andermans leven te kijken, of omdat ieders leven zo op elkaar lijkt dat we ons in elkaar herkennen? Ik weet het niet, maar ik weet wel dat mijn creditcardnummer is: 235982393. GRAPJE.